Navigation Report

Dit rapport beoogt inzicht te geven in de status van navigatie binnen het publieke domein (stad en samenleving). Navigatie gaat over de voorspelling van beweging van een object door tijd en ruimte. In dit geval gaat het om het publieke domein van stad, samenleving en natuur. Voor adequate navigatie is nodig kennis van positie, richting en snelheid. Hoe kleiner de onzekerheid van de metingen van deze grootheden, des te preciezer en accurater men het pad kan voorspellen.

Stichting Civitas Naturalis wil met dit initiatief van rapportage een bijdrage aan die nauwkeurigheid leveren. Zij doet dit door het publieke domein in haar geheel als ecosysteem te beschouwen, net als dat van een natuurlijk bos. Dit laatste omdat het bos met het koraalrif het meest complexe ecosysteem op aarde is.

Ecosystemisch meten

De stichting kiest ervoor de systeemwetten van met het bosecosysteem van toepassing te beschouwen (het tegendeel is nooit bewezen) en de hier ontwikkelde geavanceerde meetmethoden op onderdelen toe te passen op diagnose van positie, richting en snelheid van de stad. De laatste is een metafoor voor het publieke domein.

De idee om de kennis vanuit bosecologie toe te passen op dat van de stad is geïnspireerd door drie zaken:

  1. Het landschap van diagnosen is sterk versnipperd en gesegmenteerd. Er zijn vele diagnosen in omloop, die veelal zijn ontstaan vanuit een zeker perspectief van ondernemerschap, politieke achtergrond of wetenschap. De gedachte bij de stichting is ontstaan dat een groot deel van de bestaande methoden en technieken niet het publieke domein centraal stelt, maar dat van specifieke organisatie daarin werkzaam. Het corporate belang domineert het landschap.
  2. De wetenschappelijke inzichten die met name door Prof. dr. ir. Roelof Oldeman zijn ontwikkeld bieden een bijzonder houvast voor begrip en inzicht hoe het bos werkelijk is. Zijn werk gaat over de Gestalt van het bos. Oldeman heeft diverse wetenschappen daarin verbonden, en is de grenzen van wetenschappelijke barrières overgestoken, dit om vanuit een holistisch perspectief van het bos zelve tot begrip te komen.
  3. De jarenlange ervaring in het besturen en managen van de stad bij ir. Jack P. Kruf leidde tot de idee dat er ecosystemische parallellen bestonden tussen bos en stad. In eerste instantie waren dat vage noties, immers op het eerste oog leven bos en stad in compleet verschillende werelden, met elk hun eigen wetenschappers en instituties. In 2014 startten Oldeman en Kruf toch de eerste discussies over de mogelijke analogieën en parallellen. Nu 8 jaar later zijn de stappen gezet om aan de hand van een selectie van systeemelementen een eerste diagnose te schetsen. Als proeve is een keyset van 11 systeemelementen samengesteld.

Samenbrenging en studie

Kruf heef hiervoor diverse methoden van en bronnen voor diagnose van stedelijke en natuurlijke ecosystemen samengebracht. Als ecoloog en sociaal psycholoog heeft hij een sterk ontwikkelde wiskundige c.q. statistische achtergrond. Als hoofd statistiek en onderzoek, hoofd strategie en beleid, directeur stadsbeheer, gemeentesecretaris is hij binnen de gemeentelijke wereld uitgebreid in aanraking geweest met de vele methoden en technieken. Zijn uitgebreide internationale ervaring in Europa heeft tot inzicht geleid hoe culturele verschillen een plaats kunnen krijgen in de toepassing van methoden van onderzoek. Die kennis en ervaring komen hier samen.

Naam en logo

Het rapport wordt door de stichting formeel aangeduid als [The Kruf Keyset Public Navigation Report], in het kort Navigation Report. De twee K’s hierin komen terug in het logo, omdat zij het hart vormen van de methodiek. De leefwereld (wit) en de systeemwereld (zwart) van de cirkel eromheen lopen in deze systemische methodiek in elkaar over. Zij worden in feite beschouwd als één, omdat het publieke domein als geheel wordt beschouwd. Zij ís het systeem. Ook het bosecosysteem kent het onderscheid tussen die twee werelden niet. Zij is wie ze is.

Publieke navigatie

Voor Stichting Civitas Naturalis is het onderwerp publieke navigatie het studiegebied dat zich richt op het proces van controle en beheersing van de beweging van het publieke domein (maatschappij en natuur) van de ene plaats naar de andere. Weten waar we als samenleving nu zijn en waar we willen zijn, plus de verscheidenheid van de dagelijkse bestuurlijke inspanningen en debatten bepalen de dagelijkse krantenkoppen in alle media. Onze eerste poging is een keyset te brengen die kan bijdragen tot inzicht in onze gang van A naar B..

Methoden en bronnen

De methoden om gegevens te verzamelen zijn divers, maar gebaseerd op een eenvoudig principe: ja vragen aan degenen die er middenin zitten en nee, niet te veel nadenken en overwegen. Daarmee proberen we tot de essentie van het eigenlijke sturen door te dringen en niet te praten over sturen, wat het is of wat het zou moeten zijn.

Daarom gebruiken wij onze portefeuille van debat, onderwijs en onderzoek (kwantitatief en kwalitatief), geleid door een reeks sleutelbeginselen voor diagnose. Deze beginselen zijn onder meer ontleend aan ecologie, filosofie, openbaar bestuur en sociale psychologie. Kunst- en cultuuruitingen enerzijds en wiskunde anderzijds leveren ons een rijke tafel waaruit we er enkele zullen kiezen.

15 ecosystemische elementen

Wij een eerste set van elementen. De set is afgeleid van diverse bronnen uit de dagdagelijkse praktijk en uit diverse wetenschappen. De elementen

  1. Publieke waarde.
  2. De kwestie.
  3. Stadium.
  4. Schaal.
  5. Componenten.
  6. Eigenschappen
  7. Rollen/niches.
  8. Interacties en relaties.
  9. Abiotische factoren.
  10. Biotische factoren.
  11. Processen (incl besturing) en cycli.
  12. Dilemma’s.
  13. Biodiversiteit
  14. Resilience

Navigation Report

Deze wordt gepubliceerd in fasen.

Algemene opmerkingen over de resultaten

De eerste analyses van debatten, interviews en enquête leidt tot de gedacht om nu reeds enkele algemene opmerkingen te maken. Deze kunnen en zullen mogelijk leiden tot een verdere verfijning van onze aanpak in de komende jaren:

  • Respondenten en betrokken gesprekspartners noemden uit eigener beweging meestal drie perspectieven: dat van het verleden (waar komen we vandaan?), het heden (waar staan we nu?) en de toekomst (waar gaan we naartoe?).
  • De beantwoording van de vragen over waarden en risico’s leidde tot een verrassende reeks antwoorden. Het blijkt dat mensen waarden en risico’s definieerden gerelateerd aan de actor (bestuur, handelende organisatie), het object (doelgroep), een hogere waarde (bv. veiligheid), het product/dienst (bv.te leveren door overheid aan burger), het proces van besturing en het ecosysteem. Wij hebben dit de navigatie-zeshoek genoemd: een hexagon.
  • Als we mensen vroegen naar de worstelende dilemma’s voor en binnen hun organisaties, was de respons overweldigend. De antwoorden brachten een verrassend groot aantal aspecten naar voren die onze stichting niet kende als zo divers en heterogeen. Het vaak formele taalgebruik en perspectief van politici, raadsleden, CEO’s, beleidsmakers, media en wetenschappers verschilde sterk van de open gedachten van de praktijkmensen. De antwoorden getuigen van een interne strijd om standpunten en inzichten om het juiste te doen.
  • De definities van het begrip risico zijn zeer divers en versnipperd. De taal van de modellen is sterk gefragmenteerd. Er zijn veel zogenaamde formele definities en varianten daarop in omloop, waardoor de risicobenadering van navigatie door bestuur en management niet zeker is en moeilijk te communiceren. Wellicht ook niet bruikbaar.
  • Niet veel organisaties lijken te beschikken over een goed gekozen set kaders en bijbehorende methodieken, methoden, technieken en instrumenten. Binnen en tussen organisaties is de versnippering groot. Er zijn vele eilandjes in het publieke domein.

Pagina is in bewerking.