The lost generation of ancient trees

Zij, die in welke vorm dan ook verantwoordelijkheid dragen binnen het openbaar bestuur, doen er per definitie wijs aan naar buiten te kijken. Weten hoe de stad en haar samenleving functioneren is een groot goed. Kennis en inzicht immers leiden vaak tot betere besluiten en meer gerichte en effectieve acties. Zij dragen daarmee bij aan de weg naar goed bestuur. Het verbinden van de leefwereld buiten en de systeemwereld (van instituties, wetten en regels) binnen is hierbij noodzakelijk geworden.

Dit artikel gaat hierover. Het gaat niet over het publieke domein van de stad, maar over die van het bos. Het biedt een heldere kijk in het denken over en handelen ten behoeve van weerstand en biodiversiteit van bosecosystemen. Het licht een tipje op van de sluier van systeemdenken. Het artikel verhaalt uit de wereld van bosecologie en silvologie op een bijzonder toegankelijke wijze.

Stichting Civitas Naturalis bevordert holistisch en integraal denken en handelen en heeft dit artikel geselecteerd (met dank aan Dr. Paul Romeijn), omdat het lezenswaardig is vanuit het perspectief van zowel natuurbeheer, als dat van stadsontwikkeling en -beheer in de meest brede zin. Katherine Latham neemt je mee naar de diepere lagen van het bos. De verbindingen met stad, samenleving en openbaar bestuur zijn eenvoudig te leggen.

“Inside some of our most magnificent trees, miniature worlds are at risk of extinction. The race is on to accelerate trees’ ageing process, so these intricate communities aren’t lost forever.
At around 1,100 years old … the Big Belly Oak is the oldest tree in Savernake Forest in south-west England. A tiny sapling at the Battle of Hastings in 1066, Big Belly Oak has lived through the War of the Roses, the Black Death, the English Civil War, the Industrial Revolution and two world wars… While an ancient tree like this is impressive at a distance, take a look inside and you will see something even more intriguing.”