In Civitas Naturalis is outzoomen een crucriale werkwijze bij het stellen van een diagnose in levende ecosystemen. Dit principe is geïnspireerd door het werk van ontdekkingsreiziger en geograaf Alexander von Humboldt (1769-1859).

Hij concludeerde dat uitzoomen een uitgebreider overzicht oplevert en verbanden tussen verschijnselen (en zelfs tussen wetenschappen) mogelijk maakt. Von Humboldt gaf richtlijnen over de relatie tussen ecosystemen en abiotische factoren. In het midden van de 19e eeuw kwam hij tot een opmerkelijke, revolutionaire conclusie (vertaald):

"Fysische geografie..., verheven tot een hoger standpunt... omvat de sfeer van het organische leven... " - Von Humboldt (1856)

In Civitas Naturalis, zooming out is a crucial method for making a diagnosis in living ecosystems. This principle is inspired by the work of the explorer and geographer Alexander von Humboldt (1769-1859).

He concluded that zooming out yields a more comprehensive overview, enabling interconnections among phenomena (and even among sciences). Von Humboldt gave guidance on the relationship between ecosystems and abiotic factors. In the mid-19th century, he reached a remarkable, revolutionary conclusion:

"Physical geography…, elevated to a higher point of view… embraces the sphere of organic life…" - Von Humboldt (1856)

---

Alexander von Humboldts erkende het verband tussen het leven in ecosystemen en de randvoorwaarden op het gebied van bodem, water, energie en klimaat. Niemand vóór hem had dit gedaan. Von Humboldt werd daarmee de eerste ecoloog. Hij had respect voor de verschillende takken van studie, maar voelde ook de noodzaak om ze met elkaar te verbinden (vertaald):

De belangrijkste drijfveer die mij leidde, was het oprechte streven om de verschijnselen van fysieke objecten in hun algemene verband te begrijpen en de natuur weer te geven als één groot geheel, bewogen en bezield door interne krachten. Zonder een oprecht streven naar kennis van speciale takken van studie zouden alle pogingen om een groots en algemeen beeld van het universum te geven niets meer zijn dan een ijdele illusie. – Von Humboldt (1856)

Alexander von Humboldt recognized the connection between life in ecosystems and the constraints imposed by soil, water, energy, and climate. Nobody before him had done this. Von Humboldt became the first ecologist. He honoured the branches of study but also felt the need to connect them:

The principle impulse by which I was directed was the earnest endeavour to comprehend the phenomena of physical objects in their general connection, and to represent nature as one great whole, moved and animated by internal forces. Without an earnest striving to attain to a knowledge of special branches of study, all attempts to give a grand and general view of the universe would be nothing more than vain illusion. – Von Humboldt (1856)

Bibliografie / Bibliography

Von Humboldt, A. (1856). Cosmos: A Sketch of a Physical Description of the Universe, Volume 1. Harper & Brothers Publishers. 406 pp.